عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٥٣ - مبحث احكام ظهار

ترجمه:

كتاب ظهار مبحث صيغه ظهار

صيغه ظهار آن است كه مرد بگويد:

هى علىّ كظهر امّى او اختى او بنتى (همسرم بر من همچون مادر يا خواهر و يا دخترم باشد).

و مقصود آن است كه:

زن را بيكى از ايشان تشبيه نموده اگر چه از اين زنان بنابر مشهور رضاعى آنها مقصود باشد.

تذكّر

بايد توجّه داشت كه اعتبارى به غير لفظ « ظهر » نبوده و نمى‌توان ظهار را با عبارات ديگر واقع ساخت چنانچه با تشبيه به پدر يا زن اجنبيه يا خواهر زن تحقّق نيافته همان طورى كه اگر ظهار را زوجه واقع ساخته و وى متصدى اجراء آن گردد اعتبارى به آن نمى‌باشد.

مبحث احكام ظهار

الف: ظهار تنها به نحو منجّز واقع مى‌شود:

برخى از فقهاء فرموده‌اند:

معلّق نمودن ظهار بر شرط صحيح بوده امّ تعليقش بر صفت صحيح نمى‌باشد.

اين قول بنظر قوى مى‌رسد و بهر صورت از نظر ما اقرب اين است كه ظهار را مى‌توان موقّت به وقت ساخت.

ب: در وقت ظهار لازم است دو نفر شاهد عادل حاضر بوده و زن بايد در حال ظهار از حيض و نفاس پاك بوده و شوهرش با وى در اين طهارت مقاربت نكرده باشد.

و نيز شرط است كه ظهاركننده كامل و قاصد باشد. ا ج: ظهار كافر صحيح است.

د: اقرب آن است كه ظهار به ملك يمين نيز واقع مى‌شود.

مؤلف گويد:

يعنى مولى مى‌تواند كنيز خودش را ظهار كند.